و باز هم موضوع خاستگار

خاستگاری که از لحظه ورودش تا اخرین لحظه حضورش

استرس بود و استرس

 البته نه برای اون

فقط برای من یا خانواده من

عجیبه آدم انقدر بدون ریلکس باشه تو این شرایط و اون بود

و اینکه چقدر آدم میتونه قدرت نفوذ داشته باشه که حتی شنیدن وویس جلسه هم استرس زا باشه برات

قاعدتاً آدمی که انقدر از اول ورودش به خونه انقدر حال بد منتقل کرده

کیس مناسبی برای شروع یک زندگی دونفره نیست

من این حسی گنگ بودن خودمو نمیفهمم

چرا باید تردید داشته باشم بین جوابی که زندگیمو از این رو به اون رو میکنه

اه

لعنت به این بزرگ شدن که هر روزش  تورو مواجه میکنه با موقعیتی که فقط و فقط با انتخاب تو پیش میره

 البته خوبه که به خواسته توعه ولی سخته تصمیم گیری خیلی سخته

یه وقتایی یه آدمایی تو زندگیت هستن که هم تو فکر میکنی اونا همیشه منتظرتن و تورو با همه ویژگی های خوب و بدت دوست دارن هم خودشون همچین فکری دارن 

ولی کافیه باهاشون به سوتفاهم کوچیکی بربخوری که از برونگرا بودن اونا و درونگرا بودن تو ناشی میشه... اون وقته که میبینی چطور به راحتی مشکل ساده رو به بحران تبدیل میکنن و تو متهم ردیف اول اون بحران میشی

مهم نیست چقدر نزدیکن... مهم نیست چقدر عزیزن... مهم نیست چقدر تورو میشناسن و یه سری مسائل رو  چند صد بار براشون توضیح دادی...

مهم اینه که درست در زمانی که باید بفهمن ، وانمود میکنن نمیفهمن... 

یادت باشه رایحه... از حالا روزی چندبار با خودت تکرار کن:

برو آنجا که تورا منتظرند

واقعا و بی تعارف دیگه داره حالم از خودم و فکرام و همه چی و همه کس بهم میخوره...

یه مدت از این شهر دور بودم یادم رفته بود چرا از خودش و آدماش بیزارم

اصلا چرا هی وانمود میکنم چون اصلیتم برمیگرده به اینجا ، خیلی دوسش دارم و از بودن توش لذت میبرم؟؟ من که حتی اینجا بدنیا هم نیومدم... 

کاش میشد یه مدت مغزمو دربیارم بذارم تو فریزر یکم استراحت کنه

روشنی زیاد هم جالب نیست،

آدم همه چیزو می بینه

و همه اونو می بینن.

توی تاریکی

آدم می تونه خیال کنه

چیزی، جایی، کسی منتظرشه...

شب‌های روشن - داستایوفسکی

از بین دوستای قدیمیم ، یکیشون داره میره انگلیس ، یکی دیگه مجارستان ، اون یکی آلمان ، هرکدوممونم که فعلا نمیره قصد جدی رفتن داره ولی به دلایل مختلف الان وقتش نیست...

میدونی این یعنی چی؟

میدونی فکر اینکه احتمالا دفعه بعدی که اونارو از نزدیک ببینم سالها گذشته یعنی چی؟ 

هربار که حرف رفتن یکیشون میشه به روزهایی که قدیمی ترین و صمیمی ترین دوستم رو بدرقه کردم تا برای همیشه از ایران بره فکر میکنم... روزهایی که حس میکردم یک تیکه از قلبم رو از دست دادم... 

اما حالا انگار کم کم دار باورم میشه که هرکدوم از ما قراره بره جایی مایل ها دورتر، زندگی و آزادی و هرچه که جزو حقوق اولیه تمام مردم اون سرزمین جدیده رو برای خودش پیدا کنه و در عوض ، هرچیزی که اونو به آدمی که حالا هست تبدیل کرده پشت سرش رها کنه و بره ... 

و خب... لعنت به هرچه که داره اینطوری مارو از هم دور میکنه 

”ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی” 

هیچوقت با اسمش کنار نیومدم! خیلی طولانیه بابا! هیچ جوره ام نمیشه خلاصش کرد. 

اسم کارتون باید باید مختصر و مفید و ترجیحا باشکوه باشه... مثل “ شیر شاه “

راستی چقدر دیگه باید صبر کنم تا لایو اکشن شیرشاه به ایران برسه؟ :((

از خیلی مدرسه ها و جاهای دیگه رفتم بی اینکه بدونم دارم واسه همیشه میرم . از این خیلی شاکی میشم.... به دَرَک که خداحافظیش غم انگیز یا ناجوره ولی وقتی دارم از جایی میرم دوس دارم بدونم که دارم میرم. 

آدم وقتی ندونه داره واسه همیشه از جایی میره احساسش از خداحافظی هم بدتره...

--------------------------------------

هیچوقت به هیچکس هیچی نگو . اگه بگی دلت برای همه تنگ میشه...

ناتور دشت - جی.دی سلینجر

الان دارم برای بار چهلم به روش درست گرم کردن دلمه ای که مامان بزرگ دیروز برام پخته و کنار گذاشته گوش میدم :)) 

چند روز پیشم یهو به این فکر افتاده که جای خالی سینی بین وسایل خوابگاهی من خیلی پر رنگه و رفته تنهایی برام سینی خریده که ببرم خوابگاه یه وقت لنگ نمونم  :)))) 

بچه که بودم صدام میزد “ دختر کشور “ از بس حرف هیچکسو گوش نمیدادم (الان از اون موقعم بدترم) ولی بازم عزیزدردونش بودم و هستم ^__^ 

البته که اونم عشق منه... با این کاراش مگه میشه نباشه؟ *_^

پیشنهاد میکنم پادکست های koron رو حتما گوش بدید

تو هر اپیزودش یک آهنگ خاص رو مفصل تفسیر میکنه (مثلا ترنج نامجو یا شهر خاموش کلهر)

وقتی بعد از گوش دادن به پادکست دوباره اون آهنگ رو میشنوید ، یه حس خوب متفاوتی داره که بنظرم نباید از دستش داد . 

الان یهو یادم افتاد!

من به غیر از اون فامیلمون که خیلی رو اعصابه و با شناسنامه ی من تو ثبت احوال اسمشو هم اسم من ثبت کردن ، تا قبل بلاگفا کسی رو نمیشناختم که اسمش رایحه باشه . البته اینجا ام فقط یه نفرو پیدا کردم که اونم الان دیگه پیداش نیست مثل خیلیای دیگه :(

یادمه اون موقع که رفتم تو وبلاگش کلی ذوق زده شدم :) 

زود گذشتا...