بر اساس تحقیقاتی که در انتهای سال ۲۰۱۶ انجام ‌گرفته، از بین تمام جستجوهای وبی که انجام ‌گرفته، بیش از ۵۰ درصد از آن‌ ها از روی گوشی هوشمند یا تبلت بوده است. همین امر باعث شده است طراحی واکنش گرا و سازگار با انواع دیوایس ها یکی از اصول مهم بهینه سازی سایت برای موتورهای جستجو شود. در ادامه به بررسی طراحی رسپانسیو یا واکنش گرا می پردازیم. 

بهینه سازی به معنی آن است که از یک منبع یا وضعیت، بهترین یا بیشترین استفاده شود. ما در این وبلاگ از بهینه سازی یک وبسایت برای موتورهای جستجو و تاثیر آن بر کسب و کار گفتیم. حال بیایید ببینیم آیا بهینه سازی وبسایت مان چه خیری برای زندگی و کره زمین دارد!

نقشه سایت، نقشه جاده های وبسایت است که مسیرهای رسیدن به صفحات مهم را نشان می دهد. نقشه سایت برای بهینه سازی سایت مفید و ضروری است بخصوص اگر لینک های داخلی وبسایت قوی نباشد.

نقشه سایت لیستی از صفحات مهم سایت است که به موتور جستجو و کاربر کمک می کند تمامی صفحات را پیدا کرده و بررسی کند و ساختار وبسایت را بهتر درک کند این ویژگی می تواند تاثیر بسزایی در بهینه سازی سایت و ارتقا رتبه در موتورهای جستجو داشته باشد. در ادامه انواع نقشه های سایت را بررسی می کنیم.

گوگل میتواند پسوندهای متفاوتی را در هر نقشه سایت شناسایی کند. این امر بستگی به محتویات هر سایت دارد و شما با استفاده از نقشه سایت کار را برای موتورهای جستجو راحت میکنید. نقشه سایت XML پسوندهای HTML، Video، Image، Mobile و News را پشتیبانی میکند. در ادامه ساختار این نقشه ی محتوای چند رسانه ای سایت و نقش آن در بهینه سازی سایت را بررسی میکنیم.

چاقو در اندازه‌ها و شکل‌های متفاوتی عرضه می‌شود و ممکن است برای بسیاری از مردم روش صحیح استفاده از هر کدام چندان شناخته شده نباشد. البته چندان هم جای تعجب ندارد زیرا چاقوهای آشپزی، مخصوص آشپزهای حرفه‌ای هستند. اما برخی از انواع آنها در خانه نیز مورداستفاده قرار می‌گیرد. پس بهتر است بدانید از کدام چاقو برای چه منظوری باید استفاده کنید.

۱- چاقوی مخصوص سرآشپز (Chef’s Knife)

هیچ سرآشپزی در هیچ کجای جهان را پیدا نمی‌کنید که یکی از این چاقوها نداشته باشد. این چاقو در اندازه ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متری عرضه می‌شود. رایج‌ترین اندازه چاقوی سرآشپز، نمونه‌های ۲۵ سانتی‌متری است.

به چاقوی سرآشپز، چاقوی فرانسوی هم می‌گویند. این مدل دارای تیغه‌ی کشیده و مثلثی شکل با کمترین میزان انحناست. این طراحی به آشپز کمک می‌کند تا چاقو را همانند اهرم در دست بگیرید و به راحت‌ترین روش برای برش دادن سبزیجات و گوشت و مرغ استفاده کند، بدون اینکه به فشار زیادی نیاز باشد.

اگر از چاقوهای بزرگ همیشه استفاده نمی‌کنید، شاید بهتر باشد اندازه ۳۰ سانتی‌متری آن را خریداری کنید تا برای برش دادن بوقلمون، هندوانه یا کدو حلوایی بزرگ بتوانید از آن استفاده کنید.

لطفا برای نطالعه بیشتر به ادامه مطب برویید

.

.

.

باور می کنید اگر بگوییم پوست موز فقط برای زمین خوردن نیست؟ آیا می دانستید پوست کندن خیار و حتی کیوی پیش از مصرف آنها از جمله مهمترین اشتباهاتی است که مرتکب می شویم؟ اصلاً چرا انار و پرتقال را با پوست نخوریم؟! شاید با خواندن همین چند جمله از تعجب شاخ در آورده باشید اما بد نیست بدانید بررسی های اخیر محققان نشان می دهد پوست کندن بسیاری از میوه ها نه تنها خوب نیست بلکه ارزش غذایی آنها را نیز کاهش می دهد. البته مصرف پوست میوه ها شرایط ویژه ای دارد؛ مثلاً اینکه میوه باید خوب شسته شود و در محل مناسبی نگهداری شود. حالا اینکه چه میوه ای را با چه شرایطی با پوست بخوریم، سوژه اصلی این مطلب است. به گفته متخصصان تغذیه، استفاده از کودها و سموم شیمیایی و تجمع آنها در پوست میوه ها موجب نگرانی مصرف کنندگان و پرهیز از خوردن میوه ها با پوست می شود؛ موضوعی که تا حد زیادی واقعیت دارد و به همین دلیل است که خانواده ها باید در صورت امکان سراغ محصولات ارگانیک بروند تا میوه ها را بعد از یک شستشوی معمولی با پوست بخورند. البته روش هایی هم وجود دارند که به کمک آنها می توانیم از تمیز شدن میوه های غیر ارگانیک مطمئن شویم و بدون هیچ دردسری قانون «گاز باید زد با پوست» را رعایت کنیم.

چرا میوه ها را با پوست بخوریم؟

در باور عموم پوست ضخیم میوه ها به علت تلخی، گس بودن و... قابل خوردن نیست؛ در صورتی که در میوه هایی مثل سیب، توت، انگور، گلابی، هلو، مزه پوست مشابه گوشت میوه است و به همین دلیل مصرف میوه با پوست امری عادی تلقی می شود. در عین حال، ارزش غذایی پوست میوه را می توان با قسمت های مختلف آن مقایسه کرد. حتی گاهی بیشتر ویتامین های میوه ها در پوست آنها نهفته است و بیشتر از گوشت میوه خاصیت دارد؛ به عنوان مثال پوست سیب، پرتقال و نارنگی حاوی فیبر و آنتی اکسیدان است و مصرف آن از بروز سرطان پیشگیری می کند. البته نمی توان به مردم توصیه کرد که هر نوع میوه ای را با پوست بخورند چرا که طعم بسیاری از میوه ها به ویژه پرتقال، نارنگی، موز، کیوی و انار با پوست اصلاً مطبوع نیست اما متخصصان توصیه می کنند یک پنجم میوه دلخواه تان را با پوست بخورید؛ حتی اگر مزه آن برایتان ناخوشایند باشد. از طرفی در بسیاری از مواقع عادت پوست کردن میوه ها به ذائقه افراد بر می گردد؛ به عنوان مثال در غذاهای محلی تایوانی و هندی از ترکیب موز (با پوست) و نارگیل استفاده می شود و یا ایرلندی ها برای طعم دار دسرها از کیوی استفاده می کنند؛ بدون اینکه پوست آن را جدا کنند. حتی ما ایرانی ها نیز برای طبخ بسیاری از غذاها مثل مرصع پلو سراغ پوست پرتقال می رویم. بنابراین به کمک تمهیداتی می توان از خواص ارزشمند پوست میوه ها بهره برد. این در حالی است که تعدادی از کارخانه های تولید آبمیوه صنعتی نیز برای بالا بردن کیفیت و ارزش غذایی محصولات شان در آخرین مرحله، آنتی اکسیدان استخراج شده از پوست میوه ها را تحت فرایند خاصی به آبمیوه اضافه می کنند.

حتی پوست موز بخورید!

بدون شک خوردن هیچ میوه ای با پوست به عجیبی موز نیست اما در صورتی که بتوانید یک هشتم این میوه را با پوست بخورید، احتمالاً دچار پیرچشمی و حتی افسردگی نمی شوید. حالا پرسش مهم این است که چطور پوست موز را از آلودگی های میکروبی پاک کنیم؟ بد نیست بدانید موز شسته شده پس از ۲۴ ساعت سیاه و خراب می شود به همین دلیل باید کمی پیش از مصرف، آن را با آب سرد و محلول ضدعفونی کننده میوه و سبزی بشویید و بعد از آبکشی با یک دستمال نخی تمیز خشک کنید. راستی یک نکته طلایی درباره پوست موز! برای سفید کردن دندان ها و براق کردن چرم و یا نقره هم می توانید از پوست موز کمک بگیرید. کافی است پوست موز را روی موضع مورد نظر بمالید و منتظر نتیجه خارق العاده باشید.

تندرستی پرتقالی

فرض کنید بدون پوست کندن پرتقال، آن را گاز بزنید! شاید کمی خنده دار به نظر برسد اما این، نتیجه تحقیقات اخیر متخصصان است که می گویند پوست پرتقال و نارنگی علاوه بر ویتامین A، ویتامین C، ویتامین های گروه B، مواد معدنی، کلسیم، سلنیوم، منگنز و روی حاوی ماده ای به نام لیمونین است که تاثیرات مضر اشعه فرابنفش خورشید را خنثی می کند؛ به طوری که خوردن یک قاشق چایخوری پوست پرتقال در طول هفته چه به صورت رنده شده و چه به صورت مربا احتمال ابتلا به سرطان پوست را تا ۳۰ درصد کاهش می دهد. بنابراین در طول هفته ۳ تا ۴ مرتبه پرتقال یا نارنگی بخورید و برش اول را با پوست امتحان کنید؛ نه به خاطر طعم آن بلکه به دلیل مبارزه با سرطان. باور کنید به امتحانش می ارزد!

خواص این لباس پشمی

شاید افرادی را سراغ داشته باشید که کیوی را با پوست می خورند اما احتمالاً تعداد آنها از انگشتان دست بیشتر نیست. متخصصان تغذیه می گویند ترکیبات مفید موجود در این پوست کرک دار با انواع باکتری های خطرناک مثل استافیلوکوک و ای کلای مبارزه می کنند و مانع از بروز بسیاری از بیماری ها با منشا باکتریایی (مثل سرماخوردگی های غیر ویروسی) می شوند.

با پوست سیب لاغر شوید

متخصصان بر این باورند پوست کندن سیب بین ۲۵ تا ۳۰ درصد ارزش غذایی میوه را از بین می برد. بنابراین برای کاهش کلسترول بد و فشارخون، پیشگیری از پوکی استخوان و سرطان و کاهش احتمال بروز بیماری های قلبی و عروقی از پوست کندن سیب خودداری کنید. حتی برای کاهش وزن می توانید از پوست سیب کمک بگیرید چون فیبر موجود در آن احساس سیری طولانی مدت ایجاد می کند و مانع از پرخوری و دریافت کالری های اضافی می شود. البته افراد معدودی به پوست سیب حساسیت دارند که با پختن میوه و تهیه کمپوت این مشکل رفع خواهد شد.

با میوه های چرب چه کنیم؟

احتمالاً برای شما هم پیش آمده که هنگام شستن میوه ها مثل پرتقال، سیب، خیار و... چربی روی آنها را احساس کرده باشید که به راحتی هم تمیز نمی شوند. بد نیست بدانید این چربی، باقیمانده سمومی است که برای دفع آفت های گیاهی مورد استفاده قرار گرفته اند.
برای شستن این میوه ها پس از گل زدایی و شستشوی ساده میوه ها باید یک ظرف را از آب پر کنید و چند قطره ماده ضدعفونی کننده مخصوص میوه و سبزی در آن بریزید و بعد از ۳ یا ۴ دقیقه میوه ها را با آب ساده، آبکشی و با یک دستمال تمیز خشک کنید تا چربی به طور کامل از سطح میوه پاک شود. البته یادتان باشد استفاده از مواد ضدعفونی کننده باعث کاهش عمر میوه های شسته شده می شود؛ بنابراین اگر میوه ها چرب نیستند، بهتر است به همان آبکشی با آب و اسکاچ نرم اکتفا کنید.

این افراد پوست میوه ها را نخورند

به طور کلی پوست بیشتر میوه ها حاوی فیبر فراوانی است و از آنجا که مصرف فیبر زیاد افراد مستعد یا مبتلا به مشکلات گوارشی را با مشکل مواجه می کند، آنها نباید هیچ میوه ای را با پوست بخورند. البته اگر می خواهید ویتامین میوه ها حفظ شود نباید با چاقوی کند به جان آن بیفتید! به گفته متخصصان، بریدن میوه (به ویژه میوه هایی که ویتامین C دارند) با چاقوی کند ویتامین های میوه را از بین می برد و در نتیجه با مصرف آنها هیچ ویتامینی به بدن تان نمی رسد.

صددانه یاقوت اینجا نشسته

به باور خیلی ها انار یکی از خوشمزه ترین میوه های پاییزی است اما خوردن آن سختی های خاص خودش را دارد چرا که بعد از کلی زحمت کشیدن برای پوست کندن آن به پوسته های سفیدی می رسیم که دانه ها را پوشانده اند. هر چند خوردن پوست ضخیم انار اصلاً منطقی نیست و هیچ تحقیقی هم درباره مصرف خام آن انجام نشده است (برای برطرف کردن گلودرد، زخم گلو و درمان انگل می توان از جوشانده پوست انار استفاده کرد) اما هنگام خوردن این میوه خوشمزه نباید پرده های سفید اطراف دانه ها را جدا کنیم چرا که این پوسته های نازک حاوی مقادیر قابل توجهی فیبر هستند و در رفع یبوست و مشکلات دستگاه گوارش موثرند و با کنترل اشتهای کاذب باعث کاهش وزن می شوند.

شستن اصولی، شرط خوردن با پوست

در اینکه پوست میوه ها خاصیت زیادی دارند شکی نیست اما در صورتی که میوه به خوبی شسته و ضدعفونی نشود، این احتمال وجود دارد که میوه خوردن برایتان دردسرساز شود و دچار مشکلات گوارشی و حتی مسمومیت شوید.

البته میوه ها براساس بافت، ضخامت پوست، سختی و نرمی و... روش های شستشو و نگهداری متفاوتی دارند؛ به عنوان مثال برای شستشوی میوه های نرم مثل انواع توت، انگور، خرمالو، گیلاس، آلبالو، آلو و همچنین میوه هایی با پوست نازک مثل خیار، گلابی و... باید یک ظرف آب خنک داشته باشید و میوه ها را داخل ظرف بریزید و به آن دو تا سه قطره محلول ضدعفونی کننده میوه اضافه و بعد از ۱۰ دقیقه کاملاً آبکشی کنید.

پوست خیار را نکنید

خیار از جمله میوه هایی است که کالری بسیار پایینی دارد و بسیاری از خانم ها برای داشتن تناسب اندام این میوه را به عنوان میان وعده مصرف می کنند اما متخصصان می گویند اگر خیار ارگانیک و بدون سموم شیمیایی باشد، نباید پیش از مصرف آن را پوست بکنید چرا که پوست این میوه خاصیت کلاژن سازی دارد و مصرف روزانه ۳ تا ۴ عدد خیار علاوه بر رفع چروک های سطحی پوست باعث شادابی و شفاف شدن پوست می شود.

این ۱+۵ نکته را به خاطر بسپارید

۱. پیش از شستن میوه قسمت خراب آن را جدا کنید زیرا باکتری های بیماری زا در این نواحی به سرعت رشد می کنند و باعث خراب شدن کل میوه می شوند.

۲. بهتر است برای شستشوی میوه هایی که پوست شان خوردنی است از ضدعفونی کننده ها و شوینده های شیمیایی استفاده نکنید و سراغ محصولات گیاهی و طبیعی موجود در داروخانه ها بروید؛ هر چند که در صورت آبکشی مناسب خطری سلامت تان را تهدید نمی کند اما هیچ کس از احتیاط کردن ضرری ندیده است.

۳. هرگز میوه های درشت و تیره رنگ نخرید! شاید ظاهر این میوه ها مجلسی و مناسب پذیرایی از مهمان باشد اما بیشتر آنها برای رشد سریع تر و بهتر با کودها و سموم شمیایی حاوی نیترات آغشته شده اند و پاک کردن این ماده سرطان زا از میوه اصلاً کار راحتی نیست.

۴. توصیه می شود دور خرید میوه های گلخانه ای یک خط قرمز بکشید چرا که این میوه ها علاوه بر نداشتن طعم مناسب، معمولاً حاوی کود و سموم شیمیایی زیادی نیز هستند.

۵. هر چند معمولاً ماندگاری میوه های شسته شده در یخچال ۵۰ درصد کمتر از میوه های نشسته است اما نگهداری میوه های آلوده در محیط یخچال باعث انتشار آلودگی ها می شود.

۱+۵. برخلاف باور عموم شستن میوه ها با نمک هیچ تاثیری روی میکروب زدایی ندارد و نباید نمک را جایگزین محلول های ضدعفونی کننده کنید اما خیس کردن میوه ها در محلول دو لیتر آب و دو تا سه قطره مایع ظرفشویی و سپس آبکشی مناسب آنها تا حدی موثر است.

منبع: عصر ایران

گل ها از مظاهر زیبای طبیعت هستند. نگهداری از آنها در خانه نه تنها می تواند تاثیر چشمگیری بر زیبایی ظاهری خانه شما داشته باشد بلکه فواید سلامت جالب توجهی نیز ارائه می کند.

فواید شگفت انگیز نگهداری از گل در خانه
به نقل از "کر2"، ظاهر زیبا و رایحه خوش گل ها می تواند احساس آرامش را برای شما به ارمغان بیاورد. در ادامه با برخی فواید نگهداری از گل ها در خانه بیشتر آشنا می شویم.

بهبود خلق و خو

برخی مطالعات نشان داده اند که افراد تنها با نگاه کردن به گل های طبیعی هنگام صبح از احساس شادی و انرژی بیشتری برخوردار می شوند. و چرا نباید این گونه باشد؟ گل ها زیبا و جذاب هستند. اگرچه در بیشتر جوامع جنبه ای زنانه به گل ها داده شده است، اما هر فردی با هر جنسیت و در سنین مختلف می تواند از فواید بهبود خلق و خوی مرتبط با گل ها برخوردار شود. در واقع، آنها فرصتی برابر برای بهبود خلق و خو را ارائه می کنند.

کاهش اضطراب و افسردگی

چه در داخل یا خارج منزل، در اطراف گل ها بودن می تواند به طور قابل توجهی احساس اضطراب و افسردگی را کاهش دهد. پیاده‌روی طولانی در طبیعت به عنوان روشی مفید برای تقویت چشم انداز ذهنی در نظر گرفته می شود، اما نگهداری از گل و گیاه در خانه نیز می تواند فواید سلامت مشابه را ارائه کند. تنها نگاه کردن به طبیعت، مانند گل های طبیعی یا درختان می تواند به تسکین ذهن مشوش انسان و کاهش استرس کمک کند.

تقویت حافظه

حس بویایی و حافظه ما ارتباط نزدیکی در مغز دارند، بر همین اساس، بو کردن گل های طبیعی می تواند موجب یادآوری خاطرات به روشی که شود که تفکر روزانه قادر به انجام آن نیست. در یک مطالعه با حضور 100 فرد مسن، آنهایی که با گل های طبیعی در تماس بودند، عملکرد بهتری در آزمایش های حافظه و یادآوری خاطرات شخصی خود نسبت به آنهایی که این کار را انجام نمی دادند، نشان دادند. به نظر می رسد گل هایی با رایحه شیرین گزینه بهتری در این زمینه هستند.

تقویت خلاقیت

در یک مطالعه، افرادی که در دفتری پر از گل های طبیعی کار می کردند، تفکر نوآورانه‌تری را نشان داده و نه تنها ایده های بیشتری ارائه کردند، بلکه ایده های بکرتری نیز ارائه می کردند. همچنین، گل ها احساس راحتی بیشتر در محیط کار را ایجاد کرده و البته ظاهر زیباتری به دفتر کار بخشیده بودند.

عصر ایران

هلیوباکتری یا میکروب معده، نوعی باکتری معده است. این موجودات ذره بینی می‌توانند وارد بدن شما شده و در دستگاه گوارش زندگی کنند. پس از چندین سال، باعث به وجود آمدن زخم معده یا زخم بخش بالایی روده کوچک می‌شوند.

میکروب معده چیست؟

برای برخی از افراد، عفونت ناشی از هلیوباکتر پیلوری باعث ابتلا به سرطان معده می‌شود. عفونت معده ناشی از میکروب معده (باکتری معده) شایع است. در حدود دوسوم جمعیت جهان این باکتری را در بدن خود دارند. برای اغلب افراد، این باکتری باعث به وجود آمدن زخم یا علائم دیگر نمی‌شود. در صورتی که این باکتری مشکلاتی را برای شما فراهم کرد، دارو‌هایی وجود دارد که باعث کشتن این میکروب‌ها و کمک به التیام درد و زخم می‌شوند. با دسترسی بیشتر افراد به آب سالم و بهداشت، افراد کمتری نسبت به قبل به این باکتری معده مبتلا می‌شوند.

پس از ورود هلیوباکتری به بدن، به غشای معده حمله می‌کند، غشای معده از شما در برابر اسیدی که بدن برای هضم غذا استفاده می‌کند، محافظت می‌کند. وقتی باکتری معده آسیب قابل توجهی به غشای معده وارد کرد، اسید می‌تواند وارد غشا شود و باعث به وجود آمدن زخم معده گردد. زخم معده موجب خونریزی، عفونت و جلوگیری از حرکت غذا در دستگاه گوارش می‌شود.
علت میکروب معده، غذا، آب یا ظرف آلوده می‌باشد. این بیماری در کشور‌ها یا جوامعی که فاقد سیستم فاضلاب مناسب هستند یا آب سالمی ندارند بیشتر شایع است. همچنین باکتری معده از طریق تماس با بزاق یا مایعات دیگر بدن فرد مبتلا به آن قابل سرایت است.

میکروب معده در کودکان شیوع بیشتری دارد و بسیاری از افراد در دوران کودکی به این بیماری مبتلا می‌شوند، اما این باکتری به بزرگسالان نیز قابل سرایت است. این باکتری‌ها برای سالیان زیادی در بدن زندگی می‌کنند و در اغلب موارد افرادی که مبتلا به آن‌ها می‌شوند دچار زخم معده و علائم دیگر نمی‌شود. پزشکان به طور قطع نمی‌دانند که چرا تنها تعدادی از افراد پس از ابتلا به میکروب معده، زخم معده و ... می‌گیرند.

علائم و نشانه‌ها

در صورتی که زخم معده دارید، درد شدید یا خفیفی را در شکم خود احساس می‌کنید. این درد‌ها موقتی هستند، اما وقتی معده شما خلی است، مثلا بین وعده‌های غذایی یا در نیمه شب، این درد اغلب بیشتر حس می‌شود. این درد می‌تواند بین چند دقیقه تا چند ساعت طول بکشد. پس از غذا خوردن، نوشیدن شیر یا مصرف آنتی اسید درد تا حدودی تسکین پیدا می‌کند. علائم دیگر زخم معده ناشی از میکروب معده شامل موارد زیر می‌شود:

- نفخ

- آروغ

- فقدان احساس گرسنگی

- تهوع

- استفراغ

- کاهش وزن بدون دلیل مشخص

زخم‌ها باعث خونریزی معده یا روده می‌شود که برای سلامتی شما خطرناک است. در صورت داشتن یکی از علائم زیر، سریعا به پزشک مراجعه کنید:

- مدفوع خونی، تیره را قرمز رنگ

- احساس خستگی بدون دلیل خاصی

- رنگ پریدگی پوست

- استفراغی که دارای خونی است و شبیه قهوه آسیاب شده می‌باشد.

- دل درد شدید

عفونت هلیوباکتری ممکن است منجر به سرطان معده شود. هر چند که این امر چندان شایع نیست. اگر علائم زخم معده را نداشته باشید، پزشک وجود هلیکوباکتر پیلوری را مورد آزمایش قرار نمی‌دهد. اما اگر اکنون یا در گذشته این علائم را داشته اید، بهتر است آزمایشاتی روی شما صورت بگیرد. دارو‌هایی مثل دارو‌های ضدالتهابی غیراستروئیدی نیز می‌توانند باعث آسیب رساندن به غشای معده شما شوند؛ بنابراین بهتر است متوجه شوید که چه چیزی باعث بوجود آمدن علائم شما می‌شود تا درمان مناسب برای بهبود آن‌ها تجویز شود.

برای شروع کار، پزشک در مورد سوابق پزشکی، علائم و دارو‌هایی که مصرف می‌کنید سوالاتی را می‌پرسد. سپس معاینه فیزیکی انجام می‌دهد که شامل فشار دادن شکم برای بررسی ورم، التهاب یا درد می‌شود.

تشخیص

در ادامه روش‌های تشخیصی ابتلا به میکروب معده شرح داده می‌شود:

آزمایش تنفسی اوره:

شما نوشیدنی خاصی می‌نوشید که حاوی ماده اوره است. سپس داخل یک کیسه نفس می‌کشید و پزشک کیسه را برای آزمایش به آزمایشگاه می‌فرستد. در صورتی که میکروب هلیکوباکتری داشته باشید، باکتری معده، اوره را به دی اکسید کربن تبدیل می‌کند و آزمایشات آزمایشگاهی نشان می‌دهند که سطوح گاز در بازدم شما بیش از حد نرمال است. پزشک برای بررسی دقیق‌تر زخم معده شما، اقدامات زیر را انجام می‌دهد:

آندوسکوپی قسمت بالای معده و روده:

در بیمارستان، پزشک با استفاده از یک لوله که دوربین کوچکی به آن متصل است و آندوسکوپ نامیده می‌شود داخل معده و قسمت بالایی روده شما را مشاهده می‌کند. دز طول انجام این آزمایش، برای راحتی بیشتر دارو‌های مسکن برای شما تجویز می‌شود.

آزمایشات قسمت بالای معده و روده

در بیمارستان، مایعی را می‌نوشید که ماده‌ای به نام باریوم دارد و پزشک از شما تصویر اشعه ایکس می‌گیرد. مایع گلو و معده شما را می‌پوشاند و باعث می‌شود که در تصویر به خوبی مشخص باشند.

سی تی اسکن

سی تی اسکن یک آزمایش تصویربرداری با اشعه ایکس قدرتمند است که تصاویری با جزییات زیاد از داخل بدن شما عرضه می‌کند.

درمان

اگر به زخم معده مبتلا شده اید که ناشی از میکروب هیلکوباکتری معده است، درمان میکروب معده شما شامل کشتن میکروب ها، درمان غشای معده و پیشگیری از بازگشت زخم‌ها می‌شود. بهبودی فرد بین یک تا دو هفته طول می‌کشد.

پزشک احتمالا چند نوع دارو را برای شما تجویز می‌کند. این دارو‌ها از قرار زیر هستند:

* آنتی بیوتیک‌هایی مثل آموکسی سیلین، کلاریترومایسین، مترونیدازول، تتراسایکلین یا تینیدازول برای کشتن میکروب معده بدن. احتمالا باید دو دارو از این دسته مصرف کنید.
* دارو‌هایی که باعث کاهش میزان اسید معده می‌گردند. از جمله این دارو‌ها می‌تواند به پنتوپرازول یا رابپرازول اشاره کرد.
* اکسید بیسموت که در کنار آنتی بیوتیک‌ها به کشتن میکروب هلیکو باکتری معده کمک می‌کند، باعث انسداد هیستامین شیمیایی (که عامل تسریع در تولید اسید بیشتر توسط معده است) می‌شود. این دارو‌ها شامل فاموتیدین، نیزاتیدین یا رانیتیدین می‌شود.

درمان شما به این معناست که در هر روز باید حدود ۱۴ قرص یا بیشتر مصرف کنید و طول دوره درمان چند هفته است که شاید به نظر زیاد بیاید. اما باید هر چیزی که پزشک تجویز می‌کند را مصرف کنید و از دستورالعمل‌های او پیروی کنید. در صورتی که آنتی بیوتیک‌ها را فورا مصرف نکنید، باکتری معده شما نسبت به آن‌ها مقاوم می‌شود و در نتیجه درمان میکروب معده (عفونت ها) سخت‌تر انجام می‌شود. در صورتی که دارو‌ها شما را اذیت می‌کند، با پزشک در مورد روش‌های درمانی و نحوه کنترل عوارض جانبی مشورت کنید. یک ماه پس از اتمام دوره درمان، پزشک تنفس یا مدفوع شما را بار دیگر مورد آزمایش قرار می‌دهد تا مطمئن شود میکروب معده از بین رفته است.

پیشگیری

شما می‌توانید از ابتلا به عفونت میکروب هلیکوباکتری معده پیشگیری کنید. روش پیشگیری از این میکروب شبیه روش‌های پیشگیری از میکروب‌های دیگر است:

پس از رفتن به دستشویی و قبل از غذا خوردن دست‌های خود را بشویید. به کودکان خود نیز این کار را آموزش دهید.

از مصرف غذا یا آبی که سالم نیست، خودداری کنید.

از خوردن چیزی که به طور کامل پخته نشده است، خودداری کنید.

از خوردن غذایی که توسط افرادی که دست‌های خود را نمی‌شویند، تهیه شده، خودداری کنید.

اگرچه استرس، غذا‌های تند و مصرف دخانیات باعث بوجود آمدن زخم معده نمی‌شود، اما مانع از بهبودی سریع یا تشدید درد ناشی از زخم می‌شود. در مورد شیوه‌های مدیریت استرس، بهبود رژیم غذایی و در صورت استعمال دخانیات، نحوه ترک سیگار با پزشک مشورت کنید.

اغلب زخم‌های ناشی از میکروب هلیکوباکتر پیلوری پس از چند هفته درمان برطرف می‌شود. در صورتی که دچار زخم معده (از عوارض ابتلا به میکروب هلیکوباکتر معده) هستید، از خوردن دارو‌های ضدالتهابی غیراستروئیدی برای تسکین درد خودداری کنید، زیرا این دارو‌ها به غشای معده آسیب وارد می‌کنند. در صورتی که به داروی مسکن نیاز دارید، از پزشک خود بخواهید تا مسکن مناسب را برای شما تجویز کند.

درمان میکروب معده معمولا آسان است و مشکلی را به وجود نمی‌آورد، اما در صورت بی توجهی به علائم آن ممکن است مبتلا به زخم معده یا روده شوید؛ بنابراین با بروز نشانه‌های ذکر شده در مقاله به پزشک مراجعه کنید تا در صورت تشخیص وجود باکتری معده، درمان لازم را برایتان تجویز کند.

منبع: ماهنامه پیام یاقوت

 امروز می‌خواهم رشته پست‌هایی در مورد سرگرمی‌ها و عادت‌های مفید در زندگی را شروع کنم.

این سرگرمی‌ ها چیزهای عجیب و غریبی نیستند، همه ما کمابیش آنها را تجربه کرده‌ایم و می‌دانیم که بعد از انجامشان، حتی به صورت پراکنده و غیربرنامه‌ریزی شده، چقدر کیفیت زندگی‌مان بهتر می‌شود و شاداب‌تر خواهیم شد.

با این حال، چون این سرگرمی‌ها و عادت‌های خوب تداوم پیدا نمی‌کنند و برنامه‌ای برای متنوع کردن آنها و الزام خودمان به انجام مرتب آنها نداریم، رفته رفته فراموش می‌شوند.

ما گاهی آنها را به یاد می‌آوریم و افسوس می‌خوریم که چرا نمی‌توانیم به «خرده‌کارها» ادامه بدهیم.

این سری پست‌ها را دقیقا برای همین می‌نویسم: برای اینکه با هم مرور کنیم که در زندگی چه کارهای کوچک و چه سرگرمی های خوبی وجود دارند که از آنها غافلیم.

من اینها را دوست دارم که در غالب همین پست‌ها با شما مرور کنم و چک لیست من در زندگی شاید همین پست‌ها بشوند. شما هم می‌توانید به تناسب سلیقه خودتان در گوشی موبایل یا دفترچه یا هر جای دیگری فهرستی از سرگرمی‌های خوب را یادداشت کنید و خودتان را متعهد کنید که برنامه‌ای برای انجام آنها داشته باشید!

خب شروع می‌کنیم! قول بدهید که شما هم به من کمک کنید.

۱- هم‌صحبتی با آدم‌های مثبت‌اندیش

متاسفانه آدم‌های مثبت، بیشتر اوقات در پیرامون ما در اقلیت هستند. تا دلتان بخواهند ما با آدم‌های منفی و اهل شکوه و شکایت سر و کار داریم. مثلا آنهایی که هیچ خلاقیت و اهتمامی در زندگی ندارند و مرتب از کم بودن حقوق و دستمزد خود شکایت می‌کنند و شما را هم به فاز منفی می‌برند.

در مقابل آدم‌هایی هستند که استعداد خودشان و شما را می‌بینند، گوشزد می‌کنند و مرتب برای زندگی خود نقشه دارند و روحیه مثبتی ایجاد می‌کنند.

متاسفانه این دسته از آدم‌های مثبت همیشه به سادگی پیدا نمی‌شوند و گاهی برای هم‌صحبتی و گپ و گفت با آنها باید برنامه‌ای مثلا هفتگی بگذارید و از قبل وقت‌هایتان را با هم تنظیم کنید.

اما این کار واقعا می‌ارزد. چند ساعت در هفته وقت بگذارید و اثرات منفی آدم‌های دیگر را با این هم‌اندیشی‌ها بزدایید و از بین ببرید.

لطفا برای دیدن وخواندن مطلب بیشتر به ادامه مطلب برویید و بنده رو از نظرات سازنده خود بی نصیب نگذارید.

.

.

.

.