دنیا خیییلی قشنگه :)))))

آدم تو بطن یه درخت ساده ی گوشه ی خیابونم که میره حالش خوب میشه. 

خیره شدن به دریا یا آسمونم که دیگه هیچی ^^

اون وقت ما انقد غصه میخوریم و به خاطر هر چیزی خودمونو ناراحت میکنیم. اون وقت برای رسیدن به هر چیزی حاضریم هر کسیو زیر دست و پاهامون له کنیم.

به نظرم دیدن یه لبخند گل کافیه برای اینکه مطمئن بشم این آدمای افسرده و غمگین که هر روز تو کوچه و خیابونا باهاشون رو به رو میشم و طوری به هم نگاه میکنن انگار که این عابرای نا آسنا حقشونو خوردن، :/ دارن زندگی رو بدون هیچ دلیلی به کام خودشون و دیگران تلخ میکنن.

بیاین هوای همدیگه رو داشته باشیم... بیاین به غریبه ها هم به چشم دوست و هم نوع نگاه کنیم و با لبخند هامون حال دل همو خوب کنیم :)