مهربانم وقتی هستی دنیا سرگرمی های خاص خودش را دارد انگار خودش برای خودش سرگرم می شود و کاری به کار ما ندارد این خوبترین خوب دنیاست اما وقتی نیستی چقدر آدمها کلافه کننده می شوند آدمهایی که فکر می کنند نیازمند یک عشقم اما نه من وقتی می دانم عشق برای من ماندگار ترین نوع آفرینش است اندیشه ی دیگران برایم بی ارزشترینهاست مهربانم چقدر آدمها سوژه می شوند برایم سوژه هایی که گاهی باعث خنده می شوند و گاهی باعث گریه اما وقتی تکیه گاهم می شوی آدمهای خام اندیش انگار دلقکان سیرک دنیا ی من می شوند دلقکانی که فقط آمده اند تا مرا بخندانند مهربانم در وجود آدمها هیچ عشقی شبیه تو نیست هر وقت به دنبال جانشینی برای تو هستم انگار خدا هم روی مرا کم می کند و می گوید آهای اشتباه نکن خلاصه دارم دوره خودم می چرخم تا راهی پیدا کنم برای رها شدن از دنیای بی آینده ی تو و بسازم آینده ای را که تو درونش نباشی فقط به من بگو چه از خدا خواستی که از هر راهی می روم بنبست می شود و مرا دوباره به سوی تو باز می گرداند ؟ دنیا ی رو به تو آرامش و امنیت است اما عشق من روزگار فقط آرامش و امنیت تو نیست آدمها در بودنها و تکیه گاه شدن ها عشق را می سازند آدمها در صداقت ها و همنفس بودنها عشق را می سازند اگر فاصله ها معنای عشق بودند که حالا عشاق بسیار داشتیم سری بزن به روزگارم و ببین آدمها چه می کنند با معتکف عشق تو نگاهم کن شاید باور کنم هنوز هنوز بی نگاهی برایت بی ارزشترین فاصله ی بین ماست
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
