در سال‌های اخیر، در شناخت ماهیت  اختلال نارسایی توجه و بیش فعالی پیشرفت‌های چشمگیری حاصل شده است . مطالعات مولکولی و رفتاری نشان‌ می‌دهد که ژن‌ها در این اختلال نقش دارند. هر چند پیشرفت هایی در فهم ماهیت شناختی و زیستی این اختلال انجام شده، اما نظریه و پژوهش نظام دار و قاطعی در مورد جنبه‌های اجتماعی و بین فردی آن ارایه نشده است (جانستون و مش؛ ترجمه قدیری و نجفی، 1385). کودکان مبتلا به ADHD در قسمتهایی از مغز خود که مسئول توجه، تمرکز و تنظیم فعالیت های حرکتی است دچار صدمات جزئی هستند