برای “آدمها”

چه آنها که برایت “عزیزترند”

چه آنها که فقط “دوستند”

خاطره های “خوب” بساز

آنقدر برایشان “خوب” باش

که اگر روزی هرچه بود “گذاشتی” و “رفتی”

در “کنج قلبشان” جایی برایت باشد

تا هر از گاهی بگویند: “کاش بود”

هر از گاهی دست دراز کنند و بخواهند “باشی”

هر از گاهی “دلتنگ” بودنت شوند

می دانم “سخت” است ولی تو “خوب باش”