تن‌پوش زنان قاجاري، در دوره‌ي اول، ادامه‌ي تن‌پوش‌هاي دوره‌ي زنديه بود و در دوره‌ي دوم دست‌خوش دگرگوني گرديد.
لباس‌هاي حرم‌سرا با لباس‌هاي كوچه و خيابان تفاوت داشت. زيرا لباس‌هاي كوچه و خيابان، تمام قسمت‌هاي بدن را از چشم مردم در گذر و نامحرمان مي‌پوشانيد.
1- پيراهن
پيراهن زنان در دوره‌ي اول پيراهن نازك و يقه‌ي چاك‌داري بود كه در زير گردن، با دگمه‌اي بسته مي‌شد و تا حد ناف باز بود. پيراهن با دكمه‌اي زرين و مرواريدنشان به گردن بسته مي‌شد. پارچه‌ي پيراهن از ابريشم ظريف گلدوزي شده بود و دور يقه‌ي آن را تا سه رديف، مرواريد‌هاي كوچكي مي‌دوختند و آن را روي شلوار مي‌كشيدند.
پولاك، رنگ پيراهن‌هاي ابريشمين را صورتي يا آبي گلدوزي شده ياد مي‌كند. با حاشيه‌هاي طلايي.
بلندي پيراهن زنان، كمي پايين‌تر از كمر مي‌باشد و گاهي تا باسن مي‌رسد.
در دوره‌ي دوم، پيراهن‌ها تنگ و كوتاه بودند و معمولاً آن‌ها را از پارچه‌ي گازيا ململ سفيد كه زردوزي يا نقره‌دوزي مي‌شد مي‌دوختند. آستين‌هاي پيراهن بلند بود و تا مچ دست مي‌رسيد و با دكمه‌هاي ريزي باز و بسته مي‌شد. چاك سينه كوتاه‌تر بود و شكل يقه به يقه‌ي عربي تغيير شكل داده بود.
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
