جمله ی جالبی که نتیجه وبلاگ گردی امروزم بود

وقتی حرف از ملزومات و چیز هایی که نیاز داریم میشود همه فکر و ذهنمان به سمت ابزار و وسایلی که ممکن است در طول روز به آنها نیاز داشته باشیم میره ابزاری که روزانه بار ها و بار ها به آنها نیاز پیدا میکنیم و گاهی آنها را تهیه کرده و یا در لیست خرید کوتاه مدت و یا بلند مدت خود قرار داده ایم. 

اما گاهی ملزومات اشیاء فیزیکی نیستند کالا ها و وسایل نیستند ملزومات یک فرد گاهی یک نگاه خوب، افکار خوب ، لبخند های بجا ، خوش دلی ، خوش قلبی ، خوش رفتاری و ... است. ملزوماتی که شاید قبل از داشتن یک خانه عالی و یک ماشین شیک و یا یک همسر خوب و بچه های دوست داشتی به کار ما میآید . ملزوماتی که اگر آنها را نداشته باشیم هرگز نمیتوانیم  کسانی که داریم را در کنارمان نگه داریم و یا از وسایلی که داریم لذت ببریم 

شاید تلخ باشد ولی گاهی نمیتوانیم به جا حرفی را بزنیم و یا به جا سکوت کنیم و ملزومات ما یک سکوت و یا سخنی عالیست. 

بزرگی میگفت جملات تاکیدی هر کس  به گونه ای به او آموخته میشوند من این جمله را برای جمله تاکیدی امروزم برگزیدم (هرآرزو درستی که دارم و هر چیزی که نیاز دارم، امروز برآورده و یا وارد زندگی ام می‌شود)

بدون شک همین روز ها اتفاقات خوبی در زندگی ما رخ خواهد داد اتفاقاتی که هر روز خدا را برایشان شکر میگوییم . 

شاید از همین امروز و من خدا را برای تمام چیز هایی که به من داده و تمام چیز هایی که به من خواهد داد شکر میگذارم 

به نظرم آدم باید یه جوری زندگی کنه که اگه زبونش هم از کار افتاد بازم مردم دوستش داشته باشند. نه تنها به خاطر چاپلوسی ها و چاخان ها یی که هر روز با همه میکنه مردم باهاش هم کلام میشن. 

البته همیشه این ادم ها خیلی بیشتر از ادم های رک راست پیشرفت میکنند . 

حدیث گهربار از جوادالائمه(ع)

مَنِ اسْتَغْنی بِاللهِ إفْتَقَرَ النّاسُ إلَیْهِ، وَ مَنِ اتَّقَی اللهَ أحَبَّهُ النّاسُ وَ إنْ كَرِهُوا؛ هر كه خود را به وسیله خداوند بی نیاز بداند مردم محتاج او خواهند شد و هر كه تقوای الهی را پیشه خود كند خواه ناخواه، مورد محبّت مردم قرار می گیرد گرچه مردم خودشان اهل تقوا نباشند.

چگونگی و دلیل نام گذاری سال ها بر اساس نام حیوانات

این نام گذاری ها سال ها در طول تاریخ دچار تغییرات شده است،تقویم مغولی یا « ختایی – اُیغوری » پس از تجاوز مغولان به خاک ایران متداول شد . یکی از خصوصیات این تقویم آن است که دارای دوره های دوازده ساله حیوانی است ،اما ریشه این نام گذاری ها در فرهنگ بودایی ها می باشد.

دلیل نام گذاری سال ها و چگونگی انتخاب نام حیوانات در افسانه های بودایی آمده است که روزی بودای بزرگ در آغاز سال نو قصد می کند تا تمام حیوانات را به نزد خود فرا بخواند و با آنها در این شادی شریک باشند.

بعداز آن فقط 12 حیوان بودند که به این دعوت نزد بودا رفتند و از آن به بعد بودا دستور می دهد این

حیوانات باید در مقدرات و کائنات انسان و جهان سهیم باشند و هر سال با نام یکی از این حیوانات نام

گذاری شود.

نام سال ها (12 حیوان )

اسامی این حیوانات در تاریخ ایران از حدوده دوره قاجار بصورت منظم در نام گذاری هر سال استفاده شده است.

یک ( سال موش )
دو ( سال گاو )
سه ( سال پلنگ )
چهار( سال خرگوش )
پنج ( سال نهنگ )
شش ( سال مار )
هفت ( سال اسب )
هشت ( سال گوسفند )
نه ( سال میمون )
ده ( سال خروس )
یازده ( سال سگ )
دوازده ( سال خوک )

یکی از شاعران بنام و ارزنده ایرانی (ابونصر فراهی) که متولد شهر فرات افغانستان کنونی بوده در آثاری

از خود، شعری در باب این سال ها و نام گذاری آن بنام حیوان سروده است:

موش و بقر و پلنگ و خرگوش شمار
                    زان چار چو بگذری نهنگ آید و مار

آنگاه به اسب و گوسفند است حساب
                      حمدونه و مرغ و سگ و خوک آخر کار

نحوه نام گذاری سال ها 

فرمول نام گذاری سال های خورشیدی بر این اساس است که عدد آن سال را منهای عدد 6 می کنیم و حاصل بر عدد 12 تقسیم می شود.عدد باقی مانده هر آنچه در آمد رقم آخرش می شود عدد آن حیوان که در بالا مشخص کردیم و باقی مانده صفر،آخرین حیوان یعنی خوک را نشان می دهد.

طبق تقویم میلادی سال 1398 سال خوک است.

از طبیعت سرسبز و رنگین تا خانه تکانی های عید و خرید های قشنگ، حس خوشحالی و شادابی آمدن بهار طوری نمایان می شود که  هر قومی به نوعی به استقبالش می رود.تمام ایرانیان از دیرباز با چیدن سفره هفت سین زیباترین سنت ایرانی را به نمایش گذاشته اند ، که گذاردن هر نمادی بر سر سفره گویای سمبلی از زندگی می شود و هر بانوی باسلیقه  ایرانی از چیدن آن لذت می برد.
 
بد نیست با این نمادها آشنا شویم تا لذت چیدن آن را بیشتر حس کنیم:
 
سنجد سین اول، نماد فرزانگی و زایش

در روایات می خوانیم نخستین خلقت خداوند عقل بوده است. از طرفی در طب قدیم و جدید سنجد به عنوان تقویت عقل و حافظه شناخته شده است. پس سنجد به عنوان نماد خرد و فرزانگی و سنجیده عمل کردن قبل ازهمه سین ها توسط دختران نابالغ که نماد زایش و باروری هستند بر سفره هفت سین می نشیند.

سیب سین دوم، نماد سلامتی

همه این جمله را بارها شنیده ایم که هر کس روزی یک سیب بخورد به طبیب نیازی ندارد. سیب کلید راه یابی به شهر سلامتی است. مفهوم آن بر این استوار شده که تن و جان و جامعه انسانی را از گزند و آسیب دور می سازد. سیب را مادر یا پدربزرگ خانواده بر سفره هفت سین می چیند شاید به آن خاطر که همه ما بارها شاهد دلواپسی و نگرانی مادر خانواده برای حفظ سلامتی اعضای خانه بوده ایم.

سبزه سین سوم، یادآور سبزی و نشاط

از سین سوم به بعد بازی قاعده خاصی ندارد و هر کدام از اعضای خانواده می توانند بیاورند و بر سفره بچینند. سبزه نشانه خوش اخلاقی، خرمی و شادی است. اما رنگ سبز و سبزه در سراسر حوزه مدیترانه و یونان رنگ دل دادگی شناخته شده چنانچه در ایران و بسیاری از کشورها رسم است برای مسافران در هنگام بازگشت سبزه می اندازند و به او هدیه می دهند.

سمنو سین چهارم، سمبل قدرت

بشر همواره در آرزوی توانمندی بوده است. سمنو غذایی مقوی است که از آرد و گندم تهیه می شود، به آن غذای مرد آفرین می گویند و سرشارازویتامین E و مواد مغذی است و سمنو به عنوان نماینده ای از جهان قدرت بر سفره هفت سین می رود.

سیر سین پنجم، نماد سیری چشم و دل

حتما شنیده اید که می گویند: فلانی چشم و دلش سیر است و سیر برای ما بیانگر عدم تجاوز به حقوق دیگران است و به ما متذکر می شود که پایمان را از گلیم خود درازتر نکنیم. اما درآئین زرتشتی سیر و سرکه در سفره هفت سین نماد گندزدایی و دوری از آلودگی است.

سرکه سین ششم، نماد تسلیم و رضا

از سرکه در ادبیات و امثال ایرانی در توصیف اضطراب و اشک و گریه استفاده می شود. مانند سیر و سرکه جوشیدن دل. و مولانا از گریه و زاری با عنوان سرکه فشانی یاد می کند. سرکه بر سر سفره ی نوروزی ما را به پذیرش ناملایمات زندگی دعوت می کند.

سماق سین هفتم، سمبل صبر

آخرین سینی که به سفره هفت سین می رود سماق سمبل صبر و بردباری است. سماق در ضرب المثل هم آمده و سماق مکیدن حکایت از دعوت کسی به بردباری دارد.

سکه هشتمین سین مدرن سفره هفت سین

سکه جزو هفت سین محسوب می شود اما بشر بعد از ضرب سکه آن را روی سفره برد تا نمادی برای افزایش دارایی باشد.
 

علی پا به این دنیا گذاشت و قلب عاشقان را محسور کرد و همگان را با انسانی آشنا کرد

که پدر تمامی آفریدگان پروردگارش لقب گرفت. ولادت مولا علی (ع)و روز پدر مبارک . . .

کتاب چگونه از تنهایی لذت ببریم اثر سارا میتلند، نویسنده بریتانیایی است که در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرده و اکنون ساکن اسکاتلند است. او تنها زندگی می‌کند. در واقع به گفته خودش بیش از ۲۰ سال است که تنها زندگی می‌کند.

این کتاب از سری کتاب‌های مدرسه زندگی – The School of Life – است که از جمله بنیان‌گذاران آن آلن دوباتن – نویسنده و فیلسوف سوئیسی – است. موسسه مدرسه زندگی هدف خود را «یافتن پاسخ‌هایی برای پرسش‌های اساسی زندگی» تعریف کرده است. پرسش‌هایی مانند اینکه: چگونه شغل رضایت‌بخشی پیدا کنیم؟ آیا اصلا می‌توانیم از گذشته‌مان سر دربیاوریم؟ چگونه روابط خوبی با دیگران برقرار کنیم؟ چگونه جهان را تغییر دهیم؟

آلن دوباتن در مورد کتاب‌های جدید مدرسه زندگی می‌نویسد:

با مطالعه مجموعه جدید کتاب‌های خودیاریِ مدرسه زندگی توان ما برای مقابله با برخی از سخت‌ترین مشکلات زندگی افزایش می‌یابد. این افزایش توان هم آگاه‌کننده است، هم مفید و آرامش‌بخش. کتاب‌های این مجموعه نشان می‌دهند که خودیاری واقعی به چه معناست.