زمان در گذره و من هم آرام نشستم فقط نگاه می کنم . روزهای زندگی پشت سر هم و بی وقفه در حرکتن و من همچنان آرام و ساکت گذر زمان رو می بینم .

روی چهره و صورت و تحرک و همه چی من اثر گذاشته . روی اشتیاق و میلم به سر زندگی . انگار روی همه زندگی ام یک سایه ای نشسته که رنگ قشنگ و درخشان خودش رو نشان نمی ده .

نمی دانم باید خوشحال باشم از گذر زمان یا ناراحت.