فلج مغزي شامل ناهنجاري هاي غير پيشرونده در مغز در حال رشد است كه منجر به بروز دسته اي از نقايص عصب شناختي، حركتي و مربوط به حالت بدن مي شود. ميزان بروز آن ١/٤ تا ٢/٤ در هر ١٠٠٠ تولد زنده است. امروزه به دليل افزايش ميزان زنده ماندن نوزادان نارس ناشي از وزن كم يا بسيار كم، بروز فلج مغزي بصورت دايپلژي اسپاستيك اغلب همراه با نارسي و وزن كم حين تولد افزايش يافته است. اگرچه نقايص حركتي و حالت بدن (پوسچر) يكي از مشخصه هاي اصلي فلج مغزي مي باشند، اختلالات ثانويه بسياري نيز در اين زمينه وجود دارند. كاستيهاي شناختي، حسي و رواني-اجتماعي اغلب همراه با نقايص حركتي و به دنبال آن عملكرد كودك مي باشند. تشخيص زود هنگام فلج مغزي بسيار حائز اهميت است. به منظور دستيابي به تشخيص قطعي، يك تيم از متخصصان در زمينه رشد كودك، ارزيابيهاي جسماني و رشدي را انجام مي دهند.