من آدم معمولی هستم از اونا که هیچ چیز خاصی برای یادآوری ندارن اینایی که از تو خیابون از کنارت رد بشن حتی ثانیه ای با چشم دنبالشون نمی کنی با قیافه ای کاملا معمولی هیچ چیزی در رفتار یا حرکاتم نیست که مشخصه ی من بشه و اگه کسی خواست بهم اشاره کنه بگه همون دختره که فلان اصلا نمی گم فلانی که خوب باشه نمی گم لبخند خاص یا چشای گیرا یا چمیدونم هر چیز مثبتی من حتی منفیشم ندارم اونقدر معمولی و بی نمک که هیچوقت به چشم نمی یاد من علاوه بر اینکه خودم معمولیم زندگی معمولی هم دارم هیچوقت نشده اون اتفاق خاصه برام بیوفته هیچوقت نشده هیچوقت نشده که چیزای احتمال رخ دادنشون کمه برام بیوفته من اون آدمه نیستم که تو قرعه کشیا برنده بشم یا دبرنا ببرم یا لاتاری من اون آدمه نیستم که تو امتحان سختا قبول بشم من اون آدمه هم نیستم که درس نخونده درسی رو پاس بشم اینقدر معمولی اینقدر معمولی که دیگه عادت کردم از اونا نبودم که داستانای عشقی تعریف کردنی داشته باشم من اگه عاشق بشم اون آدمیم که طرفم یکی دیگه رو دوست داره و منم راهمو می کشم می رم معمولی ترین آدمی که احتمالا دیدی که حتی اگرم دیده باشی یادت نمی یاد من از اون آدما نیستم که یکی مخفیانه عاشقم باشه هیچوقت نشده بگم تو زندگیم معجزه شده نشده کارای بزرگ بکنم الان اونقدر معمولیم و عادت کردم بهش که انگار اتفاق خاصی نیست انگار یادم رفته می گفتم یا کار بزرگ انجام بده یا اصلا نکن یا خراب کاریت اونقدر بزرگ باشه که نشه جمعش کرد یا اصلا نباشه

حرفام معمولی کارام نمی دونم نمی دونم یادم رفته چی می خواستم من تحمل اینقدر چیزای معمولی رو نداشتم